![]() Festiwal Teluk Jailolo | |
Populacja |
10–12 tys. |
---|---|
Miejsce zamieszkania | |
Język | |
Religia | |
Grupa | |
Pokrewne |
Sahu lub Sa’u[1][2] (Sawuwu’u, Suwuwu’u)[3][4] – indonezyjska grupa etniczna z prowincji Moluki Północne, zamieszkująca północno-wschodnią część wyspy Halmahera[5]. Ich populacja wynosi 10–12 tys. osób[6][7]. Należą do ludów północnohalmaherskich (niebędących ludami austronezyjskimi)[8][9].
Ich pierwotny język to sahu z dialektami pa’disua i tala’i[1][2]. W użyciu jest także malajski Moluków Północnych wraz z indonezyjskim[10][11]. W większości wyznają protestantyzm[1][2]. Chrześcijaństwo było szerzone w latach 20. i 30. XX w. przez misjonarzy holenderskich[12]. Są wśród nich również muzułmanie[6].
Zajmują się przede wszystkim rolnictwem i rybołówstwem[1][2]. Jako jedyny lud Halmahery sprowadzali z zewnątrz wyroby włókiennicze do zastosowań obrzędowych (w regionie, gdzie nie występują tradycje tkackie)[13]. Istotną rolę w ich kulturze odgrywa uprawa ryżu suchego; sami porównują się metaforycznie do „wyrastających z ziemi łodyg ryżu”[14].
Pod względem kultury i języka są blisko spokrewnieni z takimi ludami jak Tobelo i Galela[9]. Dzielą się na dwie podgrupy: Tala’i i Pa’disua. Dwie pokrewne grupy – Waioli i Gamkonora – posługują się podobnymi etnolektami (waioli i gamkonora), ale są odrębne od Sahu pod względem tradycji[15]. Czasem Waioli traktuje się jako podgrupę Sahu[16]. Gamkonora, w odróżnieniu od Waioli, wyznają islam[17][18].
Zamieszkują wsie: Akelamo, Okusu, Ewer, Kamomeng, Bibobo, Idam, Gamlamo, Hoku-Hoku Gam, Loce, Gamnyial, Golo, Worat-Worat, Balisoan, Tacici, Taraudu, Cempaka, Ngaon, Gamsung i Todahe[1][2].
Historycznie (od XVII do XIX w.) podlegali Sułtanatowi Ternate[19]. Dostarczali sułtanatowi ryż, a także służących[20][21]. W roli języka rytualnego przyjął się język ternate[10]. Pomimo kontaktów z Ternate praktycznie nie ulegli wczesnym wpływom islamu[22].
We wczesnych źródłach holenderskich kultura Sahu nie została bliżej opisana[5]. Szeroko zakrojone badania antropologiczne wśród Sahu prowadziła w latach 1979–1988 Leontine E. Visser[23].
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie EnsiklopediSukuBangsa
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie Hidayah2020
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie joshuaproject.net
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie bigenc.ru
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie Czlenow1988
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie Steinhauer1987
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie visser2019
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie jager
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie masinambow
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie bowden
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie imelda2011
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie Dalby2004
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie Collection